บทที่ 18 -

ผ่านไปเกือบสี่สิบห้านาที ท่ามกลางสภาพการจราจรที่อัมพาตและสายฝนที่ไม่ยอมซา พัดชายังคงยืนกอดอกสั่นสะท้านด้วยความหนาวอยู่บริเวณทางเข้าอาคารสำนักพิมพ์ ละอองฝนสาดเข้ามาจนช่วงล่างของชุดเดรสสีครีมและเส้นผมยาวดัดลอนของเธอเปียกชื้นเล็กน้อย

ทันใดนั้น แสงไฟหน้ารถคันหรูที่คุ้นเคยก็ส่องสว่างผ่านกำแพงน้ำฝนเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ